۱۳ تیر | روز ملی دماوند
تو بلندی‌ها، جایی که آسمون نزدیک‌تره و زمین هنوز نفس کوه رو توی دلش حس می‌کنه…اون‌جاست که دماوند ایستاده؛با موهای برفی، با شونه‌هایی پرغرور،و با سکوتی که بلندتر از هر فریادیه.دماوند فقط یک کوه نیست…بلندترین آتشفشان آسیا، تکه‌ای از غرور ملی، و اسطوره‌ای از جنس سنگ و برف و آتش.
می‌دونستید که:۵۶۱۰ متر بلندی داره؛ یعنی انقدر بلنده که وقتی بایستی پایینش، انگار داری به سقف ایران نگاه می‌کنی!هنوز آتشفشانی فعاله؛ بخارهای گوگرد از جنوب‌غربش بلند می‌شن… دماوند عملاً نفس می‌کشه!  از تهران، قزوین، قم، سمنان و حتی سواحل خزر دیده می‌شه؛ یعنی یه کوه، پنج منظره!عکسش روی اسکناس ده‌هزار تومنی هست؛ چون فقط بلندی نیست، یه نماده.  توی شاهنامه، دماوند جاییه که ضحاک بسته شد؛ کوهی که نه‌تنها سنگین، که تاریخ‌سازه.
۱۳ تیر، یه بهونه‌ست برای ایستادن و نگاه کردن. نه فقط به یه کوه، بلکه به تمام چیزی که نگه‌مون داشته:هویت، غرور، طبیعت.