دفاع هشت ساله ملت ایران در دورانی که شعله‌های خشم استکبار جهانی بر خرمن انقلاب نوپای ایران افتاد، گنجی است که چهارم خرداد یکی از گنجینه‌های آن است.

به گواه آمار، مردم شهید پرور دزفول در مدت هشت سال دفاع مقدس با وجود اصابت موشک‌های بی شمار بر پیکره شهر، همزمان بخش‌های تخریب شده را بازسازی می‌کردند و اراده رژیم بعثی در خالی کردن شهر و در هم کوبیدن آن را به یکی از آرزوهای دست نیافتنی متجاوزان تبدیل کرد.

در دوران دفاع مقدس ۱۷۶ موشک، ۲ هزار و ۵۰۰ گلوله توپ و ۳۳۱ راکت هواپیما به دزفول اصابت کرد و بیش از ۱۹ هزار واحد مسکونی و تجاری در این شهر تخریب شد.

دشمن بعثی ۲ لشکر از ۶ لشکری که برای حمله به خاک میهنمان آماده کرده بود، مأمور فتح دزفول کرد تا خوزستان را دور بزند و در نهایت این استان را به تصرف خود در آورد و اگر مقاومت مردم دزفول نبود، خوزستان سقوط می‌کرد، عملیات فتح المبین وجود نداشت و مقدمه آزاد سازی خرمشهر فراهم نمی‌شد.

علیرضا زمانی راد از پیشکسوتان دفاع مقدس در خصوص چگونگی ثبت چهارم خرداد در تقویم ملی از سرلشگر شهید احمد سوداگر به عنوان یکی از بزرگترین حامیان ثبت چهارم خرداد در تقویم جمهوری اسلامی ایران نام برد و گفت: در هفتمین سال جنگ تحمیلی و به مناسبت پنجمین سال آزاد سازی خرمشهر به پیشنهاد دولت وقت بررسی گسترده‌ای برای معرفی شهر نمونه مقاومت صورت گرفت و در چهارم خرداد ۱۳۶۶ لوح زرینی به دزفول اعطا و در آن دزفول به عنوان شهر نمونه مقاومت کشور معرفی شد.

وی با برشمردن دلایل هفت گانه انتخاب دزفول از میان شهرهای درگیر جنگ به عنوان شهر نمونه مقاومت افزود: مقاومت سرسختانه مردم دزفول و اصرار آنها بر تخلیه نکردن شهر، حضور گسترده جوانان دزفول در جبهه‌های نبرد در شرایطی که شهر دزفول زیر گلوله باران و حملات هوایی و موشکی بی وقفه دشمن بود از جمله دلایل انتخاب دزفول به عنوان پایتخت مقاومت ایران اسلامی بود.