دو دست باهم اگر یک دل اندر همه کار     هزار طعنه دشمن به نیم جو نخرند

                          

فرشتگان به خدا گفتند: کسی را به جانشینی انتخاب می‌کنی که در زمین فساد می‌کند و خون می‌ریزد، در حالی که ما روز و شب تو را تسبیح می‌گوئیم و تقدیس می‌کنیم. پروردگار عرضه کرد: من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید .... ، و ای محمد (ص)، آنچه فرشتگان نمی‌دانستند آگاهی تو بر اسرار خلقت و جایگاه رشک‌برانگیزت بود.

خود ز فلک برتریم وز ملک افزون‌تریم                      زین دو چرا نگذریم؟! منزل ما کبریاست

بخت جوان یار ما، دادن جان کار ما                       قافله سالار ما فخر جهان مصطفاست

 اگر فرشتگان خدا، نمادهای شر بشر را می‌دیدند، خدای فرشتگان تجسم خیر مطلقش را در وجود مبارک تو می‌دید؛ و البته چه شکاف عظیمی که در هیچ‌یک از دیگر نمادهای حق و باطل، از ابراهیم و نمرود تا طالوت و داوود و تا موسی و فرعون، نمی‌توان یافت. در دشواری رسالت تو همین بس که دشمنانت نه تنها مرز خیر و شر بلکه تعریف آن را وارونه کردند و در فتنه‌های روزگار، شناخت تو را دشوارتر. اینگونه تو را ای پیامبر مهربانی‌ها و ای رهبری که منطق قلب نازنینت از عقلت و عقلت از شمشیرت برنده‌تر بود، نماد خشم و خشونت شناساندند و دشمنانت را سینه‌چاکان عدالت و آزادی.

ای محمد (ص)! امتت امروز بیش از همیشه به تو و شناخت تو محتاج است و چه بهانه‌ای برای برگشت به آموزه‌هایت، بهتر از ابتکار فرزندت روح خدا که اختلافی را مبنای وحدت پیروانت قرار داد. پیروانی که اگر چه اهل سنتند، به اهل بیتت عشق می‌ورزند و شیعیان اهل بیتت که خود را اهل سنت نبوی می‌شمارند. حالا که تمام باطل، موج عظیمی شده است که قصد عصیان و ویرانی دارد، ما کشتی‌نشستگان را با دعوا در تاریخ ولادت پرسعادتت چه‌کار!

سُنّی و شیعه فرق ندارد برایشان                       وقت بریدن سَرِمان، تیغشان یکی‌ست

    سادات، پیش اهل تسنن گرامی‌اند                    اکرام و احترام به این خاندان یکی است 

 حتما نسبت حق و باطل صفر و یکی است، اما چه باک از یک هفته پیوستاری بودن؟ و ای کاش دستگاه فکری امت تو همیشه به اندازه همین یک هفته پیوستاری بود که ما دعوای یک هفته‌ای بسیار داریم.

---